In augustus 2015 heb ik een maand in een afkickkliniek gezeten vanwege mijn verslavingen. Ik had grote problemen met alcohol, cocaïne en cannabis en heb 20 jaar in gebruik gezeten. Inmiddels ben ik ruim vier jaar clean maar dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Mensen uit mijn directe en indirecte omgeving stellen mij veel vragen over deze situatie en eentje die vaak gesteld wordt is: heb je nog wel eens trek? Mijn antwoord luidt (gelukkig) nog steeds: nee.
‘Trek in het middel’ kan het begin van een terugval zijn en als dit gebeurt, kan er van alles gebeuren. Ik heb sinds ik clean ben nooit trek in mijn middelen gehad en dat vond ik heel vreemd, zeker in het eerste jaar van mijn herstel. Dat kon toch niet zomaar verdwenen zijn? Ik hoorde om mij heen van andere verslaafden in herstel dat zij dat af en toe wel hadden. Ik vroeg mij echt af waarom ik dat niet had. Hier heb ik veel over gehad met mensen die dicht bij mij staan en de enige verklaring die ik kan geven: toen ik voor de poort van de kliniek stond, heb ik tegen mijzelf gezegd: dit nooit meer!
Deze verklaring is wel echt Mark, want als ik iets met mijzelf afspreek, doe ik dat ook. Maar verslaving is niet zomaar wat en verleidingen zijn overal. De kroeg, uit eten, terrasjes, festivals, vakanties of verjaardagsfeestjes. Overal kun je in de verleiding komen en dan moet je sterk zijn. Een ander voorbeeld is dat mij wel eens een alcoholisch drankje wordt aangeboden en dat ik dan ‘nee’ moet zeggen. Vaak wordt dan gevraagd waarom ik niet drink en dan ben ik gewoon open en eerlijk. Dit wordt (meestal) gerespecteerd, maar soms wordt gezegd: ‘Aaaah eentje kan toch wel?’ Hier heb ik echt mee om moeten leren gaan en dat gaat mij gelukkig goed af.
Maar ik hoor ook andere verhalen van mensen die terugvallen. Ik heb ook een terugval ervaren, alleen dan met roken. Toen ik drie maanden clean was, dacht ik: als ik kan stoppen met drank en drugs, dan ook met roken. Zodoende heb ik begin november 2015 besloten per 1 december 2015 te stoppen met roken. Ik heb naar dat moment toe gerookt en dat is mijn manier. Dat ging ruim drie maanden goed maar toen ging het roken in mijn hoofd zitten en met mij aan de haal. Twee weken heeft het in mijn hoofd gezeten en ik was er de hele dag mee bezig. Uiteindelijk had ik een zwak moment en rookte ik 1 sigaret. Meteen de volgende dag kocht ik een pakje sigaretten en zat ik direct op mijn oude niveau qua roken. Ik rook nog steeds maar ben, hoe gek dat wellicht ook klinkt, zo blij dat dit niet met drank of drugs is gebeurd.
Dat ‘echt Mark’, waar ik het zopas over had – de Mark die deed wat hij met zichzelf had afgesproken -, behoeft dus wel enige nuancering: het gaat ook weleens mis. M.b.t. nicotine ben ik de verliezer. Althans tot nu toe, want ik kom terug! Toch heeft die nederlaag me ook geholpen. Sindsdien ben ik nóg scherper weerstand te bieden aan de middelen die me in de kliniek hebben gebracht. Kijk dus uit: één verkeerde actie en je kunt weer opnieuw beginnen!
